និពន្ធដោយ សុបិន្ត.
គ្រាន់តែនិយាយចប់ភ្លាម បងអន្ធិកាក៏ស្ទុះមកចាប់បីខ្ញុំយ៉ាងតក់ក្រហល់ ប្រុងទៅណាមិនដឹងទេនេះ
មិនដឹងជាកើតឆ្កួតស្អីទៀតហើយ ពិបាកយល់ដល់ហើយ ម្តងឡប់ ម្តងជាអារម្មណ៍ប្រែប្រួលដូចរន្ទះ រួច
ជីវិតទៅផ្ទះវិញឬ អត់ថ្ងៃនេះ ....អូភ្លេចអាល័យតែខឹង អាបុិអន្ធិកា បីខ្ញុំមកដល់ស្រះហែលទឹកបាត់
មកដល់ស្រះហែលទឹកភ្លាម អាសិស្សច្បងជើងល្អក៏ទំលាក់ខ្ញុំចោលនៅក្បែរស្រះហែលទឹកនេះឯង ហើយ
នៅឆ្លៀតគំរាមទៀតអាក្រក់រកលេខដាក់គ្មានហើយនេះ កុំតែសង្ហាទេ កុំអី....
«ចាំបងនៅទីនេះហើយ កុំទៅណាអោយសោះ យល់? » ឌឺណាស់ ឌឺណាស់លោកអន្ធិកា
«មិនយល់ទេ» ខ្ញុំតប ទាំងមិនខ្ចីសំលឹងមើលមុខគាត់....
«មិនយល់មែនទេ?» បងអន្ធិកា និយាយបណ្តើរ ស្ទុះមកថើបមាត់ខ្ញុំបណ្តើរទាំងមុខឌឺទៀត....
«នេះជ្រុលពេកហើយណា ប្រយ័ត្នខ្ញុំ.....»
«ខ្ញុំ ...ខ្ញុំ..យ៉ាងម៉េច ចង់ធ្វើអីបងហ្អាអូនសម្លាញ់? ហាសហាស» សើចស្រួលណាស់អាប្រុសកំពូលខូច
«នៅអោយស្ងៀមបន្តិចទៀតបងមកវិញ កុំរករឿងច្រើន យល់?»
«......» ខ្ញុំនៅស្ងៀម មិនខ្ចីមើល មិនខ្ចីខ្វល់នឹងសំដីបងអន្ធិកា....
«មិនឆ្លើយ? មិនឆ្លើយបានន័យថាព្រមហើយចឹង» និយាយចប់បងអន្ធិកាក៏ដើរចូលទៅបន្ទប់
សំរាប់សិស្សផ្លាស់ខោអាវដែលនៅជាប់នោះបាត់ ....មិនដឹងជាមនុស្សស្អី តាមចងកម្មចងពារ
មិនព្រមលែងបែបនេះ ហើយត្រូវស្អីទៀតទេយើងថ្ងៃនេះ នៅមិននៅ មិនគួរណាមកមានរឿងជា
មួយប្រុសសង្ហាកំពូលខូចបែបនេះសោះ.....។
<<The whispers in the morning
Of lovers sleeping tight
Are rolling by like thunder now
As I look in your eyes
I hold on to your body
And feel each move you make
Your voice is warm and tender
A love that I could not forsake
'Cause I am your lady
And you are my man
Whenever you reach for me
I'll do all that I can
Lost is how I'm feeling lying in your arms
When the world outside's too much to take
That all ends when I'm with you>>
នៅសុខៗសំលេងតន្ត្រីចេញពីណាមិនដឹង សិស្សច្បងកំពូលសង្ហា កំពូលឌឺដើរចេញពីបន្ទប់នោះវិញ
ព្រមជាមួយនឹងផ្កាកុលាបក្រហមមួយបាច់ក្នុងដៃ ទាំងញញឹមញញែមមកខ្ញុំទៀតផង ហុើយនេះខ្ញុំ
កំពុងសុបិន្តមែនទេ? ឬសិស្សច្បងគាត់លេបថ្នាំខុស? តែ..តែសង្ហាម្លេះទេលោកអើយ ញញឹមបែប
នេះកាន់តែសង្ហា....ទប់អារម្មណ៏អាក្យ៉េ...ដើរមកដល់ជិតខ្ញុំសិស្សច្បង ក៏លុតជង្គុងចុុះក្បែរខ្ញុំនេះឯង
ដៃម្ខាងកាន់ផ្កា ហើយដៃម្ខាងទៀតលុកមកចាប់កាន់ដៃរបស់ខ្ញុំ ហើយផ្តើមនិយាយទាំងសំដីផ្អែម
តាំងពីជួបគ្នាមកគាត់មិនដែលនិយាយបែបនេះទេ គឺមិនដែលសោះតែម្តង...
«ថ្ងៃ ...ថ្ងៃពុធ...???» ខ្ញុំចាប់ផ្តើមតបទាំងអារម្មណ៏រវើរវាយ....
«ឡប់ ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃទី ១០០ របស់យើងណាក្មេងឆ្កួត» សិស្សច្បងធ្វើជាសំឡក់បែបញញឹមដាក់ខ្ញុំ
«ទី១០០....??»
«ត្រូវហើយ នេះយើងស្គាល់គ្នាបាន ១០០ថ្ងៃហើយណា»
«ហើយ ហើយ យ៉ាងម៉េច....»
«យេហ្អា បងគិតថា...» គិតអីម៉េចមិននិយាយអោយចប់ហ្អាសិស្សច្បង....
«បងគិតថា បងស្រលាញ់យេ មែនទែនហើយ»
«......ខ្ញុំ...ខ្ញុំ»
«បងនិយាយមែនណាយេ បងមិនមែនចង់ធ្វើបាបអូននោះទេ»
«តាមពិតទៅបង មិនដែលចង់សងសឹកអីទេ អ្វីៗដែលបងធ្វើកន្លងមកគឺ គ្រាន់តែជាលេសប៉ុណ្ណោះ
តាមពិតទៅ.....» សិស្សច្បងបញ្ចប់ប្រយោគត្រឹមនេះ ទាំងមុខក្រហម គួរអោយស្រលាញ់ដល់ហើយ....
«តែ...តែខ្ញុំមិនយល់ទេបងអន្ធិកា»
«តាមពិតបងចាប់អារម្មណ៏លើយេ តាំងពីថ្ងៃដែលយេស្តីអោយបងមុខគេឯងម្លេះ ហើយអារឿងសងសឹក
អីអស់នោះគ្រាន់តែជាលេសដើម្បីបងបានស្គាល់ និងនៅក្បែរអូនប៉ុណ្ណោះ»
«ចុុះហេតុអីសិស្សច្បងចាំបាច់ធ្វើខ្ញុំម្លេះ និយាយត្រង់ៗក៏បាន»
«គឺមកពីបងស្រលាញ់យេ ពេកហ្នឹងណា អ្នកណាអោយយើងពូកែឌឺពេកធ្វើអី បងក៏លេងតាមទៅ»
«សិស្សច្បងហ្នឹងជើងល្អជាងគេទៀត តាមពិតទៅខ្ញុំក៏ ...ខ្ញុំក៏» ទប់ៗអាយេកុំមកអាសអីពេលនេះ..
«ហាសហាស បងដឹងណាថាយេ ក៏លួចស្រលាញ់បងដែរ ត្រូវអត់???»
«អ្នកណាថា សិស្សច្បងគិតតែម្នាក់ឯងហ្នឹង» ថាហើយថា អោយគេចាប់ទាល់តែបាន
«មិនបាច់កុហកទេបងដឹងទាំងអស់ហ្នឹង ហិហិ»
«គ្មានទេ កុំឈ្លក់វង្វេងនឹងខ្លួនឯងពេក» ហាសហាស អ្នកណាមិនចាប់អារម្មណ៏បើសង្ហាម្លឹងៗៗ....
«អូខេ អូខេ អត់ក៏អត់ទៅបងព្រមចាញ់ហើយ»
«..........»
«សុរិយេ ព្រមធ្វើ...សង្សាបងទៅណា»
«.........» ខ្ញុំនិយាយមិនចេញបានត្រឹមឈរស្ងៀម ទឹកភ្នែកហូរមកទាំងក្តីរំភើប មិននឹកស្មានថាមាន
កំលោះកំពូលសង្ហាបែបនេះមកសុំស្នេហ៏ ហាសហាស តែថាថាទៅ ខ្ញុំក៏មិនអន់ដែរ ទាំងស្អាត ទាំងគួរអោយ
ស្រលាញ់ ហើយរៀនពូកែទៀត....ហាហាហា
«សុរិយេ បងស្រលាញ់អូនព្រមធ្វើសង្សាបងទៅណា» បងអន្ធិកានិយាយទាំងហុចបាច់ផ្កាមអោយខ្ញុំ
«តែ..តែថា...»
«ជឿបងទៅយេ អូនក៏ដឹងថាបងមិនដែលធ្វើបែបនេះដាក់អ្នកណាពីមុនមកទេ»
«ព្រមមិនព្រម? បើមិននិយាយទេ បងនឹង....» និយាយមិនទាន់ចប់ផងគាត់ក៏ស្ទុះមកថើបមាត់ខ្ញុំ
«អាក្រក់ណាស់សិស្សច្បង....»
«អ្នកណាអោយអូននៅស្ងៀមធ្វើអី ឬចង់អោយបងថើបទៀត»
« ១...២....មិនឆ្លើយបងថើបទៀតហើយណា....»
«ខ្ញុំ....ខ្ញុំ..ក៏ស្រលាញ់សិស្សច្បងដែរ...» លឺដូចនេះសិស្សច្បងញញឹមទាំងបិទមាត់មិនជិត ហើយទាញខ្ញុំ
អោបក្នុងទ្រូងគាត់យ៉ាងកក់ក្តៅនេះឬស្នេហ៌អារម្មណ៏ដែលពិបាកបរិយាយមានតែអ្នកដែលធ្លាប់ជួប
ប៉ុណ្ណោះដែលអាចយល់ច្បាស់ អរគុណណាស់សិស្សច្បងដែលផ្តល់ភាពកក់ក្តៅបែបនេះអោបខ្ញុំ.....
បន្ទាប់ពីហុចផ្កាអោយខ្ញុំហើយសិស្សច្បងក៏ លុកដៃយកចិញ្ចៀនមួយគូចេញពីក្នុងហោប៉ៅ មកពាក់
អោយខ្ញុំ...ហើយនិយាយមកកាន់ខ្ញុំ...
«នេះជាចិត្តបងនេះបងប្រគល់អោយយេ ហើយសន្យានឹងបងថាត្រូវថែរក្សាវាអោយល្អ លឺទេ?»
រ៉ូមេនទិកដល់ហើយសិស្សច្បង មានក្តីសុខម្ល៉េះទេ លោកអើយ....ខ្ញុំមិននិយាយបានត្រឹមងក់ក្បាល់
ទាំងញញឹម......
«សុរិយេ បងស្រលាញ់អូន»
«អន្ធិកា អូនក៏ស្រលាញ់បងដែរ» ហិហិ អៀនមាត់ណាស់លោកអើយ
បងអន្ធិកា ក៏ចាប់ផ្តើមថើបមាត់ខ្ញុំថ្នមៗ ហើយលើកបីខ្ញុំសំដៅទៅបន្ទប់សំរាកសំរាប់សិស្សហាត់ហែល
ទឹកប្រហែលជាដឹងហើយថាគាត់បីខ្ញុំទៅធ្វើអី តែលើកនេះមិនមែនដោយការបង្ខំទេ តែជាការផ្តល់ក្តី
ស្រលាញ់ដែលយើទាំងពីរ មានអោយគ្នាទៅវិញទៅមក ថាខ្ញុំចិត្តងាយក៏បាន តែបើអ្នកទាំងអស់គ្នា
ស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលនោះ ពិតជាទប់អារម្មណ៏មិនបានដូចគ្នា អ្នកណាទ្រាំបាន បើបងអន្ធិកាកំពូល
សង្ហាយ៉ាងនេះ ហិហិ....ទៅដល់ក្នុងបន្ទប់ភ្លាម បងអន្ធិកាចាប់ផ្តើមថើបមាត់ កញ្ចឹងក ដៃរាវសព្វ
កន្លែងក្នុងរាងកាយខ្ញុំ ស្រៀវស្ទើរទ្រាំពុំបាន បន្ទាប់មកគាត់ក៏ចាប់ផ្តើមស្រាតខោលីអូរបស់ខ្ញុំចេញពី
ខ្លួន ហើយស្ទាបអង្អែលលិង្គរបស់ខ្ញុំហើយបឺតជញ្ជក់មាត់របស់ខ្ញុំ និងលិទ្ធសព្វសារពាង្គកាយរបស់ខ្ញុំ
សូម្បីតែរន្ធគូថធ្វើឲ្យខ្ញុំនេះស្រៀវស្រាញពេញអស់អង្គប្រាណ រួមបញ្ចូលទាំងភាពក្តៅអន្ទះអន្ទែង បន្ទាប់
មកទៀត គេក៏ចាប់លិង្គមួយដៃពេញ យកទៅជញ្ជក់ឮសូរជប់ៗតែម្តង ទំនងដូចជាឆ្ងាញ់ណាស់ហើយ
មើលទៅ ខ្ញុំបំរះខ្លួនចុះឡើងដោយភាពស្រៀវស្រាញ លិង្គរបស់ខ្ញុំស្ទើរតែចេញទឹកទៅហើយ។ ពេលនោះ
ខ្ញុំសម្លឹងមើលទៅលិង្គរបស់គាត់ពេលខឹងទៅអីក៏ធំយ៉ាងនេះ! គាត់ក៏បញ្ឈប់ ហើយទាញ
ស្រោមយកមកពាក់លើលិង្គរបស់ខ្លួន ដែលកំពុងតែខឹងយ៉ាងរឹងកំព្រឹសនោះ ពាក់ហើយគាត់ក៏ចាប់
ផ្តើមវាយប្រហារលើរន្ធគូថរបស់ខ្ញុំតែម្តង។ ចំណែកឯខ្ញុំវិញឈឺខ្លាំងណាស់ស្ទើរតែទ្រាំលែងបានទៅហើយ
ក៏ស្រែកឡើងថា អ្ហ៎ា! អ្ហ៎ា!…ឈឺណាស់ថ្នមៗបន្តិចទៅបង!
មិនយូរប៉ុន្មានសំលេងថ្ងូរកាន់តែឮឡើងៗ និង លឿនឡើងៗ អូយស្រួលណាស់ៗ!!! បងជិត
ចេញហើយ អូយៗ!!!!!! ទីបំផុតគាត់កដល់គោលដៅបានដូចបំណង ហើយគាត់ថែមទាំងនិយាយ
ទៀតថា ពិតជាអស្ចារ្យណាស់។ លើកនេះជាក្តីសុខពិតៗ ដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ជួប ហើយវាក៏បានកន្លងផុត
ទៅយ៉ាងរហ័ស ប្រៀបដូចជាសុបិន្ត ដែលខ្ញុំមិនដែលនឹកស្រមៃដល់ថា ខ្លួនឯងហ៊ានធ្វើដល់់ថ្នាក់នេះ
យ៉ាងណា ខ្ញុំក៏ព្រមទទួលយកស្នេហានេះ ហើយសង្ឃឹមថាអ្វីៗនឹងល្អ ដូចដែលខ្ញុំបានគិត....អរគុណបង
អន្ធិកាដែលចូលមកក្នុងជីវិតខ្ញុំ ផ្តល់ក្តីស្រលាញ់អោយខ្ញុំ ទោះជាស្នេហាដែលអ្នកដ៏ទៃរើសអើង ....
មានត....
No comments:
Post a Comment